Opamiętanie i wiara
Zarówno opamiętanie, jak i wiara są nakazane przez Pana.
30 Bóg wprawdzie puszczał płazem czasy niewiedzy, teraz jednak wzywa wszędzie wszystkich ludzi, aby się upamiętali [...]
23 A to jest przykazanie jego, abyśmy wierzyli w imię Syna jego, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie, jak nam przykazał.
Obie te rzeczy należą do podstaw chrześcijaństwa.
1 Dlatego pominąwszy początki nauki o Chrystusie, zwróćmy się ku rzeczom wyższym, nie powracając ponownie do podstaw nauki o odwróceniu się od martwych uczynków i o wierze w Boga [...]
Prawdziwe opamiętanie i prawdziwa wiara zawsze idą w parze. Nie można mieć jednego bez drugiego.
14 A potem, gdy Jan został uwięziony, przyszedł Jezus do Galilei, głosząc ewangelię Bożą 15 i mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, upamiętajcie się i wierzcie ewangelii.
[...] 21 wzywając zarówno Żydów, jak i Greków do upamiętania się przed Bogiem i do wiary w Pana naszego, Jezusa.
Jezus ostrzega nas, że brak którejkolwiek z tych dwóch rzeczy ma śmiertelne skutki i pociąga za sobą wieczną karę dla grzesznika.
3 Bynajmniej, powiadam wam, lecz jeżeli się nie upamiętacie, wszyscy podobnie poginiecie.
16 Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.
Należy jednak dodać, że grzesznicy zostają zbawieni od swoich grzechów jedynie przez Jezusa Chrystusa – tylko dzięki darmowej łasce i miłosierdziu Boga, który dał nam Zbawiciela, a nie dzięki jakimkolwiek uczynkom ze strony grzesznika.
[...] 9 który nas wybawił i powołał powołaniem świętym, nie na podstawie uczynków naszych, lecz według postanowienia swojego i łaski, danej nam w Chrystusie Jezusie przed dawnymi wiekami [...]
[...] 5 zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego [...]
Choć opamiętanie się przed Bogiem i wiara w Pana Jezusa są dla grzesznika zawsze niezbędne do zbawienia, żadna z tych rzeczy w żaden sposób nie pozwala mu zasłużyć na przychylność Boga ani jej sobie wypracować. Przeciwnie, obie te rzeczy są darami, które Bóg nam daje, a nie uczynkami, które my Mu ofiarujemy.
8 Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; 9 nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
[...] 29 gdyż wam dla Chrystusa zostało darowane to, że możecie nie tylko w niego wierzyć, ale i dla niego cierpieć [...]
18 A gdy to usłyszeli, uspokoili się i wielbili Boga, mówiąc: Tak więc i poganom dał Bóg upamiętanie ku żywotowi.
25 Napominający z łagodnością krnąbrnych, w nadziei, że Bóg przywiedzie ich kiedyś do upamiętania i do poznania prawdy 26 I że wyzwolą się z sideł diabła, który ich zmusza do pełnienia swojej woli.
W Piśmie Świętym opamiętanie jest wielokrotnie przedstawiane jako zmiana myślenia, która prowadzi do odwrócenia się od grzechu i zwrócenia się ku Bogu.
6 Dlatego mów do domu izraelskiego: Tak mówi Wszechmocny Pan: Nawróćcie się i odwróćcie od swoich bałwanów, i odwróćcie swoje oblicza od wszystkich swych obrzydliwości.
30 Dlatego każdego według jego postępowania będę sądził, domu izraelski - mówi Wszechmocny Pan. Nawróćcie się i odwróćcie od wszystkich waszych przestępstw, aby się wam nie stały pobudką do grzechu!
19 Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze [...]
[...] 20 lecz głosiłem najpierw tym, którzy są w Damaszku, potem w Jerozolimie i po całej krainie judzkiej, i poganom, aby się upamiętali i nawrócili do Boga i spełniali uczynki godne upamiętania.
[...] 21 wzywając zarówno Żydów, jak i Greków do upamiętania się przed Bogiem i do wiary w Pana naszego, Jezusa.
Nie każde opamiętanie prowadzi do zbawienia.
10 Albowiem smutek, który jest według Boga, sprawia upamiętanie ku zbawieniu i nikt go nie żałuje; smutek zaś światowy sprawia śmierć.
4 Jest bowiem rzeczą niemożliwą, żeby tych - którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebiańskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego, 5 i zakosztowali Słowa Bożego, że jest dobre oraz cudownych mocy wieku przyszłego - 6 gdy odpadli, powtórnie odnowić i przywieść do pokuty, ponieważ oni sami ponownie krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na urągowisko.
34 Gdy ich zabijał, szukali go, Nawracali się i skwapliwie garnęli do Boga. 35 Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, Że Bóg Najwyższy jest odkupicielem ich. 36 Schlebiali mu ustami, A językiem okłamywali go, 37 Bo serce ich nie było szczere wobec niego I nie byli wierni jego przymierzu.
15 I nawróciliście się dzisiaj, i uczyniliście to, co słuszne w moich oczach, ogłaszając wyzwolenie, każdy swojemu bratu, i zawarliście przede mną przymierze w domu, który jest nazwany moim imieniem. 16 Lecz zmieniliście postanowienie i znieważyliście moje imię; każdy bowiem ściągnął z powrotem swojego niewolnika i swoją niewolnicę, których wypuściliście na wolność według ich życzenia, i zmusiliście ich do służby jako waszych niewolników i niewolnice.
Wiara zbawienna to zaufanie do Osoby i dzieła Jezusa Chrystusa, które skłania człowieka, by w sprawie zbawienia całkowicie polegał na Chrystusie i Mu ufał.
9 Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. 10 Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.
[...] 31 te zaś są spisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli żywot w imieniu jego.
Nie każda wiara jest wiarą zbawienną.
23 A gdy był w Jerozolimie na święcie Paschy, wielu uwierzyło w imię jego, widząc cuda, których dokonywał. 24 Ale sam Jezus nie miał do nich zaufania, bo przejrzał wszystkich, 25 i od nikogo nie potrzebował świadectwa o człowieku; sam bowiem wiedział, co było w człowieku.
19 Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Dobrze czynisz; demony również wierzą i drżą.
Choć nikt nie może zostać zbawiony przez uczynki, prawdziwe opamiętanie i prawdziwa wiara zawsze towarzyszą zmianie życia, która owocuje dobrymi uczynkami świadczącymi o autentyczności tego opamiętania i tej wiary.
[...] 20 lecz głosiłem najpierw tym, którzy są w Damaszku, potem w Jerozolimie i po całej krainie judzkiej, i poganom, aby się upamiętali i nawrócili do Boga i spełniali uczynki godne upamiętania.
8 Wydawajcie więc owoce godne upamiętania. A nie próbujcie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam wam bowiem, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi.
14 Cóż to pomoże, bracia moi, jeśli ktoś mówi, że ma wiarę, a nie ma uczynków? Czy wiara może go zbawić? 15 Jeśli brat albo siostra nie mają się w co przyodziać i brakuje im powszedniego chleba, 16 a ktoś z was powiedziałby im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie, a nie dalibyście im tego, czego ciało potrzebuje, cóż to pomoże? 17 Tak i wiara, jeżeli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie.
[...] 6 bo w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nic nie znaczy, lecz wiara, która jest czynna w miłości.