Prawo Boże
W całej Biblii, zarówno w Starym, jak i w Nowym Testamencie, Bóg wyraża swoją wolę względem człowieka przez prawa, przykazania, ustawy i przepisy.
16 I dał Pan Bóg człowiekowi taki rozkaz: Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść, 17 ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz.
2 Niczego nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i niczego z tego nie ujmiecie, przestrzegając przykazań Pana, waszego Boga, które ja wam nakazuję.
13 Wysłuchaj końcowej nauki całości: Bój się Boga i przestrzegaj jego przykazań, bo to jest obowiązek każdego człowieka.
22 Pamiętajcie o zakonie Mojżesza, mojego sługi, któremu przekazałem na Horebie ustawy i prawa dla całego Izraela!
19 Obrzezanie nie ma żadnego znaczenia i nieobrzezanie nie ma żadnego znaczenia, ale tylko przestrzeganie przykazań Bożych.
2 Po tym poznajemy, iż dzieci Boże miłujemy, jeżeli Boga miłujemy i przykazania jego spełniamy. 3 Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego, a przykazania jego nie są uciążliwe.
Przykazania Boga są święte, sprawiedliwe i dobre, tak jak sam Bóg jest święty, sprawiedliwy i dobry.
12 Tak więc zakon jest święty i przykazanie jest święte i sprawiedliwe, i dobre.
Jezus nauczał, że pierwszym i największym przykazaniem zawartym w Prawie jest miłować Boga z całego serca, z całej duszy i z całego umysłu. Drugim najważniejszym przykazaniem jest miłować bliźniego jak siebie samego.
[...] 35 a jeden z nich, znawca zakonu, wystawiając go na próbę, zapytał: 36 Nauczycielu, które przykazanie jest największe? 37 A On mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. 38 To jest największe i pierwsze przykazanie. 39 A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.
Te dwa przykazania stanowią podstawę wszystkich przykazań zawartych w Prawie i Prorokach.
40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy.
Wszystkie te przykazania będą obowiązywać, dopóki nie przeminą niebo i ziemia. Jezus nie przyszedł, aby je znieść czy obniżyć zawarte w nich wymagania.
17 Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. 18 Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie. 19 Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.
Chociaż nie wolno obniżać wymagań zawartych w przykazaniach Boga, przykazania te należy jednak interpretować w świetle nowotestamentowego objawienia przekazanego przez Jezusa i Jego apostołów, którzy w pełniejszy, bogatszy i głębszy sposób wyrazili sprawiedliwe wymagania Prawa Bożego.
21 Słyszeliście, iż powiedziano przodkom: Nie będziesz zabijał, a kto by zabił, pójdzie pod sąd. 22 A Ja wam powiadam, że każdy, kto się gniewa na brata swego, pójdzie pod sąd, a kto by rzekł bratu swemu: Racha, stanie przed Radą Najwyższą, a kto by rzekł: Głupcze, pójdzie w ogień piekielny.
27 Słyszeliście, iż powiedziano: Nie będziesz cudzołożył. 28 A Ja wam powiadam, że każdy kto patrzy na niewiastę i pożąda jej, już popełnił z nią cudzołóstwo w sercu swoim.
8 Czy to tylko ludzkie mówienie? Czy i zakon tego nie mówi? 9 Albowiem w zakonie Mojżeszowym napisano: Młócącemu wołowi nie zawiązuj pyska. Czy Bóg to mówi ze względu na woły? 10 Czy nie mówi tego raczej ze względu na nas? Tak jest, ze względu na nas jest napisane, że oracz winien orać w nadziei, a młocarz młócić w nadziei, że będzie uczestniczył w plonach. 11 Jeżeli my dla was dobra duchowe posialiśmy, to cóż wielkiego, jeżeli wasze ziemskie dobra żąć będziemy?
16 Niechże was tedy nikt nie sądzi z powodu pokarmu i napoju albo z powodu święta lub nowiu księżyca bądź sabatu. 17 Wszystko to są tylko cienie rzeczy przyszłych; rzeczywistością natomiast jest Chrystus.
Bóg oferuje człowiekowi życie wieczne, jeśli ten będzie przestrzegał Jego Prawa.
5 Przepisów moich i praw moich przestrzegajcie. Człowiek, który je wykonuje, żyje przez nie; Jam jest Pan!
17 A On mu odrzekł: Czemu pytasz mnie o to, co dobre? Jeden jest tylko dobry, Bóg. A jeśli chcesz wejść do żywota, przestrzegaj przykazań. 18 Mówi mu: Których? A Jezus rzekł: Tych: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie mów fałszywego świadectwa, 19 czcij ojca i matkę, i miłuj bliźniego swego, jak siebie samego.
25 A oto pewien uczony w zakonie wystąpił i wystawiając go na próbę, rzekł: Nauczycielu, co mam czynić, aby dostąpić żywota wiecznego? 26 On zaś rzekł do niego: Co napisano w zakonie? Jak czytasz? 27 A ten, odpowiadając, rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej, a bliźniego swego, jak siebie samego. 28 Rzekł mu więc: Dobrze odpowiedziałeś, czyń to, a będziesz żył.
[...] 10 a ja umarłem i okazało się, że to przykazanie, które miało mi być ku żywotowi, było ku śmierci.
Jednak żaden człowiek nie zdołał przestrzegać Prawa Bożego, dlatego Prawo nie przynosi życia, lecz prowadzi do poznania grzechu i sprowadza gniew.
19 Czy to nie Mojżesz dał wam zakon? A nikt z was nie wypełnia zakonu. Dlaczego chcecie mnie zabić?
20 Dlatego z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony przed nim żaden człowiek, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu.
[...] 15 gdyż zakon pociąga za sobą gniew; gdzie bowiem nie ma zakonu, nie ma też przestępstwa.
Prawo pobudza do bezprawia.
5 Albowiem gdy byliśmy w ciele, grzeszne namiętności rozbudzone przez zakon były czynne w członkach naszych, aby rodzić owoce śmierci [...]
8 Lecz grzech przez przykazanie otrzymał bodziec i wzbudził we mnie wszelką pożądliwość, bo bez zakonu grzech jest martwy.
56 A żądłem śmierci jest grzech, a mocą grzechu jest zakon [...]
W rezultacie wszyscy, którzy polegają na własnym przestrzeganiu Prawa, aby zyskać przychylność Boga, są pod przekleństwem.
10 Bo wszyscy, którzy polegają na uczynkach zakonu, są pod przekleństwem; napisano bowiem: Przeklęty każdy, kto nie wytrwa w pełnieniu wszystkiego, co jest napisane w księdze zakonu.
10 Ktokolwiek bowiem zachowa cały zakon, a uchybi w jednym, stanie się winnym wszystkiego.
Tak więc głównym zastosowaniem Prawa jest wykazywanie grzesznikom winy i przekonywanie ich o grzechu.
8 Wiemy zaś, że zakon jest dobry, jeżeli ktoś robi z niego właściwy użytek, 9 wiedząc o tym, że zakon nie jest ustanowiony dla sprawiedliwego, lecz dla nieprawych i nieposłusznych, dla bezbożnych i grzeszników, dla bezecnych i nieczystych, dla ojcobójców i matkobójców, dla mężobójców, 10 rozpustników, mężołożników, dla handlarzy ludźmi, dla kłamców, krzywoprzysięzców i dla wszystkiego, co się sprzeciwia zdrowej nauce [...]
Kiedy Syn Boży przyszedł na ten świat, nie obniżył wymagań Prawa nawet w najmniejszym stopniu.
17 Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. 18 Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie. 19 Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.
Przeciwnie, jako człowiek Syn Boży w pełni podlegał Prawu.
[...] 4 lecz gdy nadeszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi, 5 aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy usynowienia dostąpili.
Podlegając Prawu, Jezus Chrystus szanował Prawo swojego Ojca, wypełniając wszelką sprawiedliwość i zawsze czyniąc to, co podobało się Jego Ojcu.
14 Ale Jan odmawiał mu, mówiąc: Ja potrzebuję chrztu od ciebie, a ty przychodzisz do mnie? 15 A Jezus, odpowiadając, rzekł do niego: Ustąp teraz, albowiem godzi się nam wypełnić wszelką sprawiedliwość. Tedy mu ustąpił.
17 I oto rozległ się głos z nieba: Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem.
34 Jezus rzekł do nich: Moim pokarmem jest pełnić wolę tego, który mnie posłał, i dokonać jego dzieła.
29 A Ten, który mnie posłał, jest ze mną; nie zostawił mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się jemu podoba.
Aby zwieńczyć swoje posłuszeństwo, Jezus był posłuszny aż do śmierci na krzyżu i tam wziął na siebie przekleństwo Prawa.
[...] 8 uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej.
13 Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie [...]
Uczynił to, aby wykupić tych, którzy byli pod Prawem i jego przekleństwem,
[...] 4 lecz gdy nadeszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi, 5 aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy usynowienia dostąpili.
aby wszystkie ich nieprawości mogły zostać im odpuszczone.
7 Błogosławieni, którym odpuszczone są nieprawości i których grzechy są zakryte [...]
Teraz wszyscy, którzy ufają Jezusowi Chrystusowi, nie są już pod Prawem i jego przekleństwem, lecz pod łaską Boga.
14 Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod zakonem, lecz pod łaską.
20 I stałem się dla Żydów jako Żyd, aby Żydów pozyskać; dla tych, którzy są pod zakonem, jakobym był pod zakonem, chociaż sam pod zakonem nie jestem, aby tych, którzy są pod zakonem, pozyskać.
18 A jeśli Duch was prowadzi, nie jesteście pod zakonem.
Chrześcijanin jest uznawany za umarłego dla Prawa i zaślubionego Chrystusowi.
4 Przeto, bracia moi, i wy umarliście dla zakonu przez ciało Chrystusowe, by należeć do innego, do tego, który został wzbudzony z martwych, abyśmy owoc wydawali dla Boga.
19 Albowiem ja przez zakon umarłem zakonowi, abym żył Bogu.
Nie oznacza to, że chrześcijanie zaczynają żyć w bezprawiu. Wręcz przeciwnie – dzięki potężnemu działaniu Ducha Świętego tylko oni rzeczywiście wypełniają Prawo w swoim codziennym postępowaniu.
3 Albowiem czego zakon nie mógł dokonać, w czym był słaby z powodu ciała, tego dokonał Bóg: przez zesłanie Syna swego w postaci grzesznego ciała, ofiarując je za grzech, potępił grzech w ciele, 4 aby słuszne żądania zakonu wykonały się na nas, którzy nie według ciała postępujemy, lecz według Ducha.
3 A z tego wiemy, że go znamy, jeśli przykazania jego zachowujemy. 4 Kto mówi: Znam go, a przykazań jego nie zachowuje, kłamcą jest i prawdy w nim nie ma.
[...] 33 lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.
Chrześcijanie nie są już zniewoleni przez Prawo, którego niegdyś nie chcieli przestrzegać, lecz służą w wolności Ducha, przestrzegając przykazań Boga z serca.
[...] 6 lecz teraz zostaliśmy uwolnieni od zakonu, gdy umarliśmy temu, przez co byliśmy opanowani, tak iż służymy w nowości ducha, a nie według przestarzałej litery.
17 A Pan jest Duchem; gdzie zaś Duch Pański, tam wolność.
To, że chrześcijanie nie są pod Prawem, oznacza, że są wolni od jego przekleństwa i potępienia.
13 Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie [...]
1 Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.
Oznacza to, że chrześcijanie mają doskonałą pozycję przed Bogiem przez wiarę w Jezusa Chrystusa, a nie przez pełnienie uczynków Prawa.
[...] 16 wiedząc wszakże, że człowiek zostaje usprawiedliwiony nie z uczynków zakonu, a tylko przez wiarę w Chrystusa Jezusa, i myśmy w Chrystusa Jezusa uwierzyli, abyśmy zostali usprawiedliwieni z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków zakonu, ponieważ z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony żaden człowiek.
12 Zakon zaś nie jest z wiary, ale: Kto go wypełni, przezeń żyć będzie.
Oznacza to również, że gdy chrześcijanin popada w grzech, Prawo nie ma wobec niego żadnych roszczeń. Jego Orędownik, Jezus Chrystus, skutecznie broni bowiem jego sprawy, ponieważ w pełni zapłacił za jego grzechy.
1 Dzieci moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. A jeśliby kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa, który jest sprawiedliwy.
Oznacza to, że chrześcijanin nigdy nie powinien oczekiwać, że Prawo uczyni go doskonałym w oderwaniu od wiary w Chrystusa. Takie postępowanie jest próbą osiągnięcia doskonałości przez ciało.
1 O nierozumni Galacjanie! Któż was omamił, was, przed których oczami został wymalowany obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego? 2 Chcę dowiedzieć się od was tego jednego: Czy przez uczynki zakonu otrzymaliście Ducha, czy przez słuchanie z wiarą? 3 Czy aż tak nierozumni jesteście? Rozpoczęliście w duchu, a teraz na ciele kończycie?
Chociaż prawa i przykazania zawarte w Piśmie Świętym są pożyteczne dla chrześcijan,
16 Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, 17 aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.
to nigdy nie znajdą oni w samym Prawie mocy do jego wypełniania, lecz muszą z wiarą zwracać się do Chrystusa po moc, by coraz bardziej upodabniać się do Niego.
18 My wszyscy tedy, z odsłoniętym obliczem, oglądając jak w zwierciadle chwałę Pana, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, jak to sprawia Pan, który jest Duchem.
[...] 4 trwajcie we mnie, a Ja w was. Jak latorośl sama z siebie nie może wydawać owocu, jeśli nie trwa w krzewie winnym, tak i wy, jeśli we mnie trwać nie będziecie.
Tak więc zwracanie się do Chrystusa z wiarą nigdy nie unieważnia Prawa, lecz uwalnia moc, która przemienia życie i pozwala nam utwierdzać Prawo.
31 Czy więc zakon unieważniamy przez wiarę? Wręcz przeciwnie, zakon utwierdzamy.
Jezus Chrystus jest dla chrześcijan najwyższą miarą sprawiedliwości.
21 Rzekł mu Jezus: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, potem przyjdź i naśladuj mnie.
15 Albowiem dałem wam przykład, byście i wy czynili, jak Ja wam uczyniłem.
34 Nowe przykazanie daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem; abyście się i wy wzajemnie miłowali.
29 Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych.
6 Kto mówi, że w nim mieszka, powinien sam tak postępować, jak On postępował.
21 Na to bowiem powołani jesteście, gdyż i Chrystus cierpiał za was, zostawiając wam przykład, abyście wstępowali w jego ślady [...]