Wieczny stan człowieka: Wieczna kara
Pismo Święte opisuje wieczny stan bezbożnych w najbardziej przerażających słowach.
9 Poniosą oni karę: zatracenie wieczne, oddalenie od oblicza Pana i od mocy chwały jego [...]
10 To i on pić będzie samo czyste wino gniewu Bożego z kielicha jego gniewu i będzie męczony w ogniu i w siarce wobec świętych aniołów i wobec Baranka. 11 A dym ich męki unosi się w górę na wieki wieków i nie mają wytchnienia we dnie i w nocy ci, którzy oddają pokłon zwierzęciu i jego posągowi, ani nikt, kto przyjmuje znamię jego imienia.
41 Wtedy powie i tym po lewicy: Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, zgotowany diabłu i jego aniołom.
[...] 48 gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie.
41 Syn Człowieczy pośle swoich aniołów i zbiorą z Królestwa jego wszystkie zgorszenia, i tych, którzy popełniają nieprawość, 42 i wrzucą ich do pieca ognistego; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
Jezus opisuje wieczne męki bezbożnych jako coś, czego należy uniknąć za wszelką cenę.
8 Jeżeli więc ręka twoja albo noga twoja cię gorszy, utnij ją i odrzuć od siebie; lepiej jest dla ciebie wejść do żywota kalekim lub chromym, niż mając obydwie ręce lub obydwie nogi być wrzuconym do ognia wiecznego. 9 A jeśli cię oko twoje gorszy, wyłup je i odrzuć od siebie; lepiej jest dla ciebie z jednym okiem wejść do żywota, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła ognistego.
Pismo Święte opisuje miejsce wiecznego przebywania bezbożnych jako jezioro ogniste.
8 Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących, i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.
15 I jeżeli ktoś nie był zapisany w księdze żywota, został wrzucony do jeziora ognistego.
Nazywa się je drugą śmiercią.
11 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów. Zwycięzca nie dozna szkody od drugiej śmierci.
14 I śmierć, i piekło zostały wrzucone do jeziora ognistego; owo jezioro ogniste, to druga śmierć.
8 Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących, i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.
Druga śmierć nie oznacza unicestwienia ani ustania istnienia – w takim przypadku wieczny stan bezbożnych byłby taki sam, jak gdyby się nigdy nie urodzili. Pismo Święte naucza natomiast, że lepiej byłoby się nigdy nie urodzić, niż po urodzeniu doznać drugiej śmierci.
24 Syn Człowieczy wprawdzie odchodzi, jak o nim napisano, ale biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany! Lepiej by mu było, gdyby się ów człowiek nie urodził.
Druga śmierć jest wieczna – trwa na wieki wieków. Bezbożni będą doświadczać niekończącej się niedoli, męki i ucisku, ponosząc sprawiedliwą karę za grzech.
9 Poniosą oni karę: zatracenie wieczne, oddalenie od oblicza Pana i od mocy chwały jego [...]
46 I odejdą ci na kaźń wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego.
11 A dym ich męki unosi się w górę na wieki wieków i nie mają wytchnienia we dnie i w nocy ci, którzy oddają pokłon zwierzęciu i jego posągowi, ani nikt, kto przyjmuje znamię jego imienia.
Cierpienia te nie będą ani większe, ani mniejsze, niż bezbożni na to zasługują – będą dokładnie odpowiadać doskonałej i czystej sprawiedliwości Pana.
27 Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego z aniołami swymi, i wtedy odda każdemu według uczynków jego.
[...] 6 który odda każdemu według uczynków jego: [...]
11 Biada bezbożnemu, źle mu się powiedzie, bo mu według uczynków jego rąk odpłacą!